فرمود : دندانهايش چه سفيد است ظاهرا عيسى آنها را از عيب گرفتن ( غيبت ) بر سگ نهى كرد و به آنان هشدار داد كه فقط خوبيهاى مخلوقات خدا را بگوييد » مىگويم : بعضى از علماى اماميّه گفته‌اند : از گفتار عيسى ( ع ) به حواريان استنباط نمىشود كه سخن حواريان دربارهء سگ غيبت است ، بلكه دليل سخن عيسى ( ع ) اين بود كه بو دادن مردار و نظير آن كه خوشايند طبع انسان نيست به فعل كسى كه زشتى آن را نيكو مىداند نسبت داده نمىشود و ظاهر سخن حواريان زشت شمردن آن است ظاهرا عيسى ( ع ) به اين نكته توّجه فرموده كه تمام كارهايى كه با طبع انسان سازگار و ناسازگار است امرى است كه خدا بر طبق حكمت خود انجام داده است ، و دستور داده كه وى در برابر كارهاى سازگار با طبع سپاسگزار و در برابر كارهاى ناسازگار با طبع ، صبر كند ، حواريان كه از عفونت سگ بدشان آمده بود صبر نكردند يا از حقيقت كار غافل بودند . از اين رو عيسى ( ع ) آنان را متوجّه سفيدى دندان سگ كرد كه با طبعشان سازگار بود و آن را در برابر بوى بد و ناخوشايند سگ قرار داد و حواريان را از توّجه به آن بازداشت و اين نكتهء لطيفى است كه از سخن بزرگان دريافتم . از طريق شيعه صدوق ( ره ) روايتى به اسناد خود از پيامبر ( ص ) نقل كرده كه فرمود : « هر كه براى غيبت و اظهار عيب برادرش حركت كند اوّلين گامى كه بردارد به طرف دوزخ برداشته است ، و خدا عيبش را بر تمام مردم آشكار سازد و هر كه مسلمانى را غيبت كند روزه‌اش باطل و وضويش شكسته مىشود ؛ و اگر به اين حال بميرد حرام خدا را حلال دانسته است . » « 237 » از امام صادق ( ع ) روايت شده كه گويد : « پيامبر خدا ( ص ) فرمود : غيبت

--> ( 237 ) صدوق ( ره ) اين حديث را در آخر كتاب عقاب الاعمال در خطبهء پيامبر ( ص ) كه آخرين خطبه‌اى است كه آن حضرت در مدينه ايراد فرموده ، نقل كرده است .